İklim, Bitki Örtüsü ve Yerşekilleri

Her mevsim yağışlı, en çok yağış sonbaharda; yaz-kış sıcaklık farkı az. Bitki örtüsü: orman.

Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı; en çok yağış kışın. Bitki örtüsü: maki.

Yazlar sıcak-kurak, kışlar soğuk ve karlı; en çok yağış ilkbaharda. Bitki örtüsü: bozkır (step).

Akdeniz ikliminde, yaz kuraklığına dayanıklı, her dem yeşil çalılar; genellikle ormanların tahribiyle oluşur.

Makilerin tahrip edilmesiyle oluşan, daha seyrek ve cılız bodur çalılık.

Karadeniz kıyılarında Akdeniz etkili kesimlerde, maki ve orman ağaçlarının karışık görüldüğü bitki örtüsü.

İlkbahar yağışlarıyla yeşerip yaz kuraklığında sararan otsu bitkiler; İç ve Doğu Anadolu.

Doğu Anadolu'nun yüksek kesimlerinde, yaz yağışlarıyla yeşeren gür çayırlar; yaylacılığın temeli.

Nemli havanın dağ yamacı boyunca yükselip soğumasıyla oluşur; Karadeniz ve Akdeniz kıyıları.

Isınan havanın dikey yükselmesiyle oluşur; İç Anadolu'da ilkbahar-yaz öğleden sonra görülür.

Sıcak ve soğuk hava kütlelerinin karşılaşmasıyla oluşur; Türkiye'de kış yağışlarının çoğu bu tiptir.

Dağı aşıp yamaç boyunca alçalan, ısınan ve kuruyan rüzgâr; kar erimesi ve çığa yol açabilir.

Lodos: güneybatıdan esen ılık rüzgâr. Poyraz: kuzeydoğudan esen soğuk rüzgâr.

Havadaki nemin, o sıcaklıkta taşıyabileceği en fazla neme oranı (%).

Dağ yamaçlarının güneşe göre konumu; Kuzey Yarım Küre'de güneye bakan yamaçlar daha sıcaktır.

Kalker, jips gibi kayaçların suda erimesiyle oluşur: lapya, dolin, uvala, polye, obruk, mağara, traverten.

Kireçli suyun çökelmesiyle oluşan basamaklar; en bilinen örnek Pamukkale (Denizli).

Volkanik tüflerin akarsu ve sel sularıyla aşınmasıyla oluşur; Kapadokya (Nevşehir).

Rüzgâr aşındırması ile oluşur; kurak bölgelerde görülür.

Akarsuyun taşıdığı alüvyonun kıyıda birikmesiyle oluşan ova; Çukurova, Bafra, Çarşamba, Silifke.

Gel-git etkisiyle akarsu ağzının huni şeklinde genişlemesi; Türkiye'de gel-git zayıf olduğu için görülmez.

Akarsu vadilerinin deniz suları altında kalmasıyla oluşur; İstanbul Boğazı ve Haliç örnektir.

Dağlar kıyıya paralel: boyuna (Karadeniz, Akdeniz). Dağlar kıyıya dik: enine (Ege).

Kıyı okunun bir koyun önünü kapatmasıyla oluşur; Küçükçekmece, Büyükçekmece, Terkos.

Fay hattı boyunca yükselen blok horst, çöken blok graben; Ege'de Bozdağlar (horst), Gediz ve Büyük Menderes (graben).

Akarsular tarafından derin yarılmış, yüksek düzlükler; Haymana, Cihanbeyli, Erzurum-Kars platoları.

Eğimin azaldığı yerlerde akarsuyun yaptığı büklüm ve kıvrımlar; adını Büyük Menderes'ten alır.